Ποιήματα για την απώλεια βάρους

Κικὴ Δημουλᾶ - Ποιήματα

Δεν θα είναι όπως πριν. Η συντροφικότητα είναι συνυφασμένη για τους περισσότερους από εμάς με την αυτοπραγμάτωσή μας.

ποιήματα για την απώλεια βάρους xls φακελάκια αδυνατίσματος

Ποιήματα για την απώλεια βάρους έχουν φωλιάσει όνειρα και ελπίδες, παρελθόν, παρόν και μέλλον. Τα συναισθήματα που βιώνουμε μετά την απώλεια του αγαπημένου μας προσώπου είναι η διαδικασία του πένθους. Η οργή, ο θυμός, η βαθειά θλίψη, ο σπαραγμός και η μοναξιά είναι ενδεικτικά της κατάστασης που προσπαθούμε να περιγράψουμε.

Κατάλαβέ το, ερχόμαστε από μια παροδική βεβαιότητα του θανάτου. Τι είπε η Δημουλά για τους μετανάστες Σε εκδήλωση που διοργάνωσαν οι athenistas στην Κυψέλη την Κυριακή των Βαΐων, η Κική Δημουλά περπάτησε μαζί με άλλους δύο επώνυμους Κυψελιώτες, τον Μένη Κουμανταρέα και τον Μενέλαο Καραμαγγιώλη. Συζήτησε επί ώρα με άλλους Κυψελιώτες, αναφέρθηκε στα 76 χρόνια που ζει στην περιοχή και φυσικά μίλησε για την Κυψέλη του τότε και του σήμερα. Μίλησε για φόβο με αφορμή δύο περιστατικά που συνέβησαν στην οικογένειά της: «Περιορισμένα περιστατικά, ναι, αλλά ο φόβος είναι απεριόριστος. Δεν θέλω να πω ότι οι ξένοι της Κυψέλης είναι και ληστές», είπε.

Κατά το πένθος αποσυρόμαστε ώστε να το βιώσουμε ποιήματα για την απώλεια βάρους περίοδο περισυλλογής και θλίψης, απαραίτητης για να προσαρμοστούμε στην απώλεια, να βρούμε τον ''δικό μας ξεχωριστό τρόπο'' να ξαναπάρουμε τον δρόμο στη ζωή, όντας διαφορετικοί - και να συνεχίσουμε να ζούμε χωρίς την φυσική παρουσία του αγαπημένου μας προσώπου.

Η απώλεια του συντρόφουμας γεμίζει πόνο, θλίψη και συχνά εμφανίζεται ένα αίσθημα αδικίας ''γιατί σ' εμένα''.

ποιήματα για την απώλεια βάρους

Σε εκείνο το σημείο είναι που εμφανίζεται το συναίσθημα της ενοχής σαν ελλοχεύουσα φωνή να αναρωτιέται τι έκανα λάθος; H απώλεια των ονείρων και των σχεδίων που είχαμε κάνει μαζί του-της μας μπερδεύει, οι χαμένες προσδοκίες μας διαλύουν.

Μοιάζει απαραίτητο να δώσουμε χρόνο και να ασχοληθούμε με αυτό το τραυματικό γεγονός της απώλειας.

Ποιήματα ἀπὸ τὶς συλλογές, σὲ ἀλφαβητικὴ σειρά

Σίγουρα επώδυνο, μα συνάμα λυτρωτικό. Ο θυμός, ο φόβος η ζήλια και άλλα 10 στόχος απώλειας βάρους βρίσκουν πρόσφορο έδαφος στο χαοτικό μας πλέον μυαλό και στο εξαντλημένο μας σώμα.

Οι περισσότερο ενοχικοί, με χαμηλή αυτοεκτίμηση και με συνεξαρτητικές συμπεριφορές δυσκολεύονται να επουλώσουν τις πληγές τους. Η αίσθηση μοιάζει σα να χανόμαστε μαζί με τη σχέση που τελείωσε.

πρόσφατες ιστορίες επιτυχίας απώλειας βάρους

Τα συμπτώματα απομόνωσης, παραίτησης, κατάθλιψης θα κάνουν την εμφάνισή τους όταν επιλέξουμε να αντιδράσουμε με τον Β και Γ τρόπο. Η δυσπιστία και ο φόβος για να σχετιστούμε με άλλους ανθρώπους είναι «εδώ».

ποιήματα για την απώλεια βάρους

Και κάπου εκείνη την στιγμή αναρωτιό-μαστε και «τώρα» τι; Η «Αυτογνωσία — Θεραπεία» διαδραματίζουν τον δικό τους ρόλο σαν άλλος επιταχυντής στην όλη διαδικασία. Η επούλωση των ψυχικών τραυμάτων μοιάζει να είναι δύσκολη και επίπονη όμως το αντίτιμο είναι η ίδια μας η ζωή μέσα από τα δικά μας μάτια με έναν νέο τρόπο.

γιατί το σώμα μου θα χάσει βάρος θέλω να χάσω το βάρος μου

Εσείς τι λέτε αξίζει να πάμε παρακάτω; Ανθίζοντας ξανά και μαθαίνοντας τον εαυτό μας εισερχόμαστε στην κατάσταση της λύσης χωρίς να μένουμε προσκολλημένοι στο πρόβλημα. Αυτό που χρειάζεται είναι να μην αφήσουμε την απώλεια και τα συναισθήματα που την ακολουθούν ημιτελή και ανολοκλήρωτα διότι θα επιστρέφουν ξανά και ξανά μεταμορφωμένα και προβαλλόμενα σε άλλους ανθρώπους ή καταστάσεις.

«Αφήνοντας πίσω αυτό που δεν υπάρχει πια» : Πώς μπορούμε να αντιμετωπίσουμε την απώλεια;

Η απάντηση βρίσκεται στην φράση «Βίωσε και ξεδιάλυνε την απώλεια-πένθος». Μια σειρά από ερωτήματα που μπορεί να επιταχύνουν το βίωμα αλλά και να απαλύνουν τον πόνο μας είναι: Νιώθω προδοσία; Από ποιον; Γιατί; Νιώθω μοναξιά; Απέναντι σε τι; Νιώθω ενοχές; Έναντι ποιού; Νιώθω θυμό — οργή; Για ποιον ή με τι; Nιώθω φόβο; Ποιον φοβάμαι; Τι φοβάμαι; Αρκεί να θυμόμαστε καμιά φορά τα λόγια του Αργεντίνου ποιητή Λίμα Κιντάνα: «Αλλά να κλέψει την ζωή, αυτό δεν το μπορεί Δεν μπορεί να σκαρώσει αυτή την φάρσα, γιατί η ζωή.

Η ζωή είναι πυρσός που περνάει από χέρι σε χέρι, από άνθρωπο σε άνθρωπο, από σπόρο σε σπόρο, είναι μια μεταβίβαση χωρίς επιστροφή, μια αέναη κίνηση προς το μέλλον σαν το φως που διαλύει το σκοτάδι

Πολιτισμός Κική Δημουλά: Η ποιήτρια που εξύμνησε την απώλεια του χρόνου και τη φθορά «Βαδίζεις σε μιαν έρημο. Ακούς ένα πουλί να κελαηδάει. Όσο κι αν είναι απίθανο να εκκρεμεί ένα πουλί μέσα στην έρημο, ωστόσο εσύ είσαι υποχρεωμένος να του φτιάξεις ένα δέντρο.

Παρόμοια δημοσιεύσεις